Карта «Дня уличной музыки»

Расписание выступлений белорусских групп:

Malysh i Karlson // Uzupio g.// 12:00-14:00

“Mamkiny busy” (Мамкины бусы) // Gedimino 9 skveras // 13:00-14:00*
…на сайте GMD указано, что на этом месте играют Da!Bl

“Rootshot” // Vilniaus g. // 14:00-15:00

“Siomuha” (Сёмуха) // Maironio g. // 14:00–15:30

“PaCi” // St.Moniuškos skveras // 14:00-15:00

“Malysh i Karlson” // Gedimino 9 skveras // 15:00-17:00

“Siomuha” (Сёмуха) // Uzupio g. // 16:30–17:30.

“Ulster” // Gedimino pr. 1-2 // 17:00–18:00

“TeKaDum” // Odminių skveras // 18:00–19:00

Fire’n’neon show group ‘Tikava’ // B.Radvilaitės g. (Šventaragio slėnis) // 14:00–16:00

“Blakitna band” // Sv.Jono g.// 16:00-17:00

Канцэрт «Салідарнасць з Беларуссю» // 19:00-22:00

“Ruzh Young” // Gedimino 9 skveras // 19:00-20:00

“Paloskin Band” // Maironio g. // 20:00-21:00

“B.M.O.” // Pilies g. // 18:00-21:00

“Ulster” // Pilies g. // 19:00–20:00

Fire’n’neon show group ‘Tikava’ // B.Radvilaitės g. // 20:00–21:00

Actors dance company ”Barmaglot” // Rotušės aikštė // 20:00–22:00.

Падборка выступленняў груп з Беларусі зроблена Кірылам Атаманчыкам

Этот праздник будет проходить в четвертый раз. Каждый год морской бог Нептун разбрасывает пригоршнями янтарь, а отдыхающие состязаются, кто больше янтаря соберет. Победители получают призы.

Мероприятие непродолжительное:
12:00 — начнется шествие Нептуна по ул. Басанавичюса в сторону пирса;
13:00 — разбрасывание янтаря;
13:30 — соревнования по сбору янтаря;
14:00 — будут выбирать самое красивое янтарное украшение;
14:30 — взвешивание янтарной «добычи» и награждение победителей на пирсе.

Кроме того, на ул.Басанавичюса Янтарная гильдия города представит самые длинные в стране — длиной в 282 м — янтарные бусы.

Янтарная феерия будет длиться с пятницы по воскресенье. Организаторы обещают, что в эти дни никто не покинет Паланги без подарка. Гости будут находить янтарь в самых неожиданных местах: на рецепции в гостиницах и на подушках в гостиничных номерах, на тарелках в ресторанах, и даже получая сдачу, вместе с деньгами.

Один из инициаторов и организаторов праздника председатель Ассоциации гостиниц и ресторанов Паланги Гинтарас Сичюнас отметил, что главная цель праздника — подчеркнуть, что Паланга — город у моря. «Ни Вильнюс, ни Каунас не могут похвастаться возможностью собирать янтарь в городе», — сказал он.

По информации Палангского культурного центра

Пра тое, як ствараўся альбом «Драбадзі-драбада», мы распыталі ў саліста «Крамбамбулі» Лявона Вольскага.

Vilnia-by: У рэкламным роліку Вы вітаецеся па-літоўску (Laba diena) з моцным акцэнтам, а песню «Ant kalno mūrai» спяваеце як сапраўдны літовец. Ці лёгка было вывучыць песню па-літоўску? Ці дапамагаў хто «паставіць» вымаўленне?

Лявон Вольскі: Каб праспяваць песню на нявельмі вядомай табе мове, трэба рыхтавацца. Мне дапамог Вінцук Вячорка ў гэтай справе. А ўжо калі запісвалі рэкламу канцэрта, я паспадзяваўся на свае сілы і прачытаў словы з беларуска-літоўскага размоўніка. Падмацаваў мае «веды» Google translate. Карацей, вынік вам вядомы. Але літоўцы мне сказалі, што не ўсё так ужо дзіка жудасна. Прынамсі, яны зразумелі. Дарэчы, песня завучылася вельмі хутка. Не ведаю, чаму.

Vilnia-by: Якая мова лягчэй паддалася выкананню?

Лявон Вольскі: Польская. Бо я яе ведаю. Увогуле, лягчэй за усё было са славянскімі мовамі і французскай.

Vilnia-by: Адкуль узнікла ідэя мульцілінгвістычнага альбома і як падбіраліся песні для яго?

Лявон Вольскі: Напачатку я думаў зрабіць альбом беларускіх фольк-хітоў у сучасным прачытанні, але неяк спантанна ўзнікла ідэя дадаць туды песні суседзяў, а потым геаграфія пашырылася да межаў Еўропы. Такая атрымалася эвалюцыя праекту.

Vilnia-by: Не страшна было брацца за «Whiskey in the jar» пасля Металікі?

Лявон Вольскі: Не толькі «Metallica» рабіла кавэр на гэтую песню. Я думаю, ёсць дзясяткі версіяў. І Dubliners, i Poggs, i Thin Lizzy (на версію якіх абапіралася «Metallica») — усе яны малайцы. Але мы перанеслі дзею на нашу тэрыторыю, капітан Фарэл зрабіўся капітанам Ягоравым, Джэні ператварылася ў Яну, а галоўны герой — у змагара з расейскім (ці савецкім) імпэрыалізмам :).

Vilnia-by: Ці ёсць у альбоме песня, якую можна назваць улюбёнай?

Лявон Вольскі: Усе ўлюбёныя. За кожнай — свая гісторыя, свая краіна, свая мова… Пакуль што ўсе вельмі блізкія і родныя. Перажытыя.

Vilnia-by: У эфіры на літоўскай тэлевізіі Вы сказалі, што Вільня для Вас не чужая — вы тут часты госць. Бліц-апытанка для госця сталіцы:

- Чым для вас пахне Вільня?
Л.В.: Вільня, чамусьці, пахне дзяцінствам. Для мяне.

- Караткевіч любіў у Вільні наведвацца ў «Бочу», Колас — у «Чырвоны Штраль». У якую віленскую кавярню ці рэстарацыю любіць заходзіць Лявон Вольскі?
Л.В.: Я яшчэ ў пошуку. Тут усё вельмі разнастайнае. Гэтым разам заходзіў у «Marché de Provence».

- Закончыце сказ: «Вільня — гэта…»
Л.В.: …сталіца Вялікага княства Літоўскага.

[Показать слайдшоу]

Пытанні задавала Ларыса Шапавалава
Фота Сяргей Шапавалаў

Фото Vilnia-By.Com

Просмотреть Biełaruskaja Vilnia — Беларуская Вільня на карте большего размера

Перш-наперш, варта прайсціся па старадаўняй сталіцы з экскурсаводам, каб паслухаць, чым слаўная яна, наша беларуская Вільня. Калі не атрымаецца замовіць экскурсію рэальную, можна скарыстацца віртуальным дапаможнікам-гідам па Вільні «Страчаная сталіца» ад Кастуся Лашкевіча. Дарэчы, калі ёсць у вас сякі-такі айфон, смартфон, планшэт ці яшчэ што, то абавязкова купляйце тэлефонную картку і карыстайцеся інтэрнэт напоўніцу.

Экскурсіі, гіды, гістарычная інфармацыя — гэта ўсё цудоўна, але і проста паблукаць па старых віленскіх вуліцах вельмі прыемна. І, блукаючы, не забывайцеся наведваць кавярні і рэстарацыі (пазбягаючы, па магчымасці, піцэрый). Не лянуйцеся, шукайце — у Вільні многа цудоўных мясцін са сваім характарам і атмасферай.

Не будзем забывацца і пра духоўнае — у Віленскай мастацкай галерэі, якая, дарэчы, месціцца ў былым палацы Хадкевічаў (Didžioji g. 4), можна пабачыць выставу, прысвечаную роду Сапегаў. У панядзелак мастацкая галерэя не працуе, у нядзелю працуе з 12:00 да 17:00, у астатнія дні — 11:00-18:00. За 6 літаў можна пабачыць каля 100 партрэтаў прадстаўнікоў рада Сапегаў і ўдвая болей розных унікальных дакументаў і кніг, што належалі знакамітаму роду, розныя каштоўныя рэчы, генеалагічнае дрэва Сапегаў.

У Палацы Радзівілаў (Vilniaus g. 24) можна пазнаёміцца з творчасцю віленскага мастака А.Мацеюнаса. Уваход — 6 літаў. Працуе як і Віленская мастацкая галерэя: у нядзелю з 12:00 да 17:00, у астатнія дні — 11:00-18:00, панядзелак — выходны. Дарэчы, Вільня вядомая сваімі мастацкімі галерэямі. Іх шмат на кожным кроку ў Старым горадзе – таму, хто цікавіцца мастацтвам, ёсць куды зазірнуць.

Калі ж вы ў душы хутчэй грамадскі актывіст, а не мастак, наведайце 28-29 красавіка ў гандлёвым цэнтры «Панарама» фотавыставу беларускіх фатографаў, прысвечаную наступствам трагедыі на Чарнобыльскай АЭС. Для гэтага вам давядзецца пакінуць Стары горад і выправіцца ў найноўшую Вільню. Карыстаючыся грамадскім транспартам, не забывайце плаціць за праезд — «зайцоў» ловяць і наказваюць.

Наколькі глыбока вы здольныя зазірнуць ц сябе? Не ў кожнага гэта ўвогуле атрымаецца. А вось паглядзець, як выглядаем збоку, магчыма. У тым жа гандлёвым цэнтры «Панарама» праходзіць міжнародная выстава «The Human Body Exhibition». Арганізатары не ставілі на мэце дадаць гледачам адрэналіну… але ў іх гэта атрымалася.

Квіткі распаўсюджвае кантора bilietai.lt. Каштуюць 45, 55 літаў. Групам ад 10 чалавек – зніжкі.

Ну і, натуральна, што за вандроўка ў Вільню ды без экскурсіі па гандлёвых цэнтрах? Шапінгуйма! Але баронь вас божа з гэтага пачынаць — вы і не заважыце, як замест старых віленскіх вулачак заблукаеце ў шматлікіх віленскіх крамах…

Ну і добрага вам адпачынку разам з «Крамбамбуляй»!

Тым хто з Вільняй добра знаёмы, раім наведаць Трокі — першую сталіцу Вялікага княства. Дабрацца нескладана — туды рэгулярна ходзяць электрычкі. Можна паехаць аўтобусам з аўтавакзала. На ўласным аўто вам спатрэбіцца якіх паўгадзіны, каб даехаць. З Вільнюса трэба выязджаць у накірунку на Коўна.

А калі маеце час і жаданне, то зусім класна было б з’ездзіць у этнаграфічны музей пад адкрытым небам у Румшышкесе. Паверце — не пашкадуеце!

Предполагается, что платить по 1 литу за ночь должен будет человек, проживающий в гостинице, доме отдыха или у частного лица, работающего по патенту. Этот лит просто будет добавляться к общей сумме платы за день. С детей до 10 лет, а также с пациентов реабилитационных центров и больниц налог взимать не будут.

Мэрия рассчитывает использовать полученные доходы на развитие городской инфраструктуры, рекламу мероприятий, проходящих в городе. По предварительным подсчетам, если налог вступит в силу с июня, город получит около 500 000 литов.

Кстати, в Друскининкай такой налог ввели еще в 2011 г.

Обновлено 03.05.2012:

3 мая горсовет Паланги единогласно одобрил введение налога на отдых в городе. Новый налог начнут взимать с 1 июня.

Наутро после католической Пасхи на пустынном пляже под Нидой был найден тюлененок примерно 3-4 недель от роду. Брошенный матерью малыш был чуть живой. Работники Морского музея Литвы назвали его Velykis. По-русски имя тюлененка звучит как Пасхалёнок.

Когда малыш окрепнет и сможет питаться самостоятельно, его поместят в бассейн вместе с остальными тюленями, где его смогут наблюдать посетители музея.

Фото // www.obzor.lt

Выброшенные на побережье тюленята — не новость для работников Морского музея, такие «подарки» они получают почти ежегодно. За время работы музея 23 малыша были спасены, откормлены и выпущены обратно в море.

Тюлененок — не единственный малыш, появившийся в Литве в этом году. В Каунасском зоопарке на свет появилось сразу пятеро малышей – верблюжонок, детеныш гуанако, гривистого барана и двое детенышей пекари.

Фото // www.delfi.lt

Верблюжонку Ляле с самого рождения приходится непросто: она появилась на свет очень слабой, мать даже пыталась затоптать своего детеныша, но работники зоопарка успели спасти малышку. Даже после того, как Ляля подросла и окрепла, другие верблюды отказываются принять ее, поэтому пока она живет одна.

Зато очень повезло детенышам пекари: о них заботятся не только мама и папа, но даже дяди и тети не дают их в обиду.

Литовский зоопарк сегодня — это относительно небольшой, размером в 15.9 га, парк с вековыми дубами, расположенный в центре Каунаса. Ему без малого сто лет — официальное открытие зоопарка состоялось 1 июля 1938 года.

Часы работы Каунасского зоопарка:

Апрель-сентябрь — 9:00-19:00 (билетные кассы работают до 18:00).
Аквариум, террариум и экспозицию с экзотическими птицами можно посетить в понедельник с 12:00 до 18:30, в другие дни — с 10:30 до 18:30.

Стоимость билетов (с 1 апреля по 1 октября):

взрослый — 12 литов,
детский (5- 16 лет) — 10 литов.

[Показать слайдшоу]

Выстава Леаніда Касабуцкага адкрылася ў рамках правядзення беларуска-літоўскага круглага стала «Ад мінулага да будучага: Беларускі музей імя І. Луцкевіча».

Фота // www.obzor.lt

Калісьці ўся наша краіна была парослая лесам. Звалася яна — Палессе. А людзі, якія ў ёй жылі, нашы продкі, зваліся палешукамі. Цяпер памянялася ўсё. Няма ўжо такіх лясоў. А назвы Палессе ды палешукі захаваліся толькі на поўдні.

Што, не верыце? Не верыце, што так было, што паўсюль быў лес? Ну, мяркуйце самі.

Даўней, як толькi народзiцца чалавек, дык адразу ў лес i бягуць — трэба з дрэва калыску выдзеўбці. А падрасце дзiця — само ўжо майструе сабе цацкi дзераўпяныя. Зрэзаў дубца, асядлаў — вось табе i конь. Зрэзаў другога, пакорпаўся — вось i свiсцёлка. Вырасце чалавек, з чаго хату сабе будаваць будзе? 3 дрэва. Захоча ecцi, куды iдзе? У лес. Тут і грыбы, i ягады, i дзічына, i нават сок бярозавы. Абед згатаваць — трэба дровы. А э’есці — трэба лыжка, а лыжкi ж таксама даўней з дрэва рабiлi …

Так вось чалавек колiсь з лесу i жывіўся. І нават як памрэ, труну з дрэва рабілі, а на магiле — драўляны крыж ставiлi. Усё з лесу было. А паколькi лес для нас так многа значыў, прыдумалi мы для яго столькi назваў: i бор, i гай, i дуброва, а яшчэ пушча, чашча, ельнік, хвойнік, бярэзнік, альшэўнік… Во якiя даўней лясы былi! І былi яны нязводныя. Адно дрэва з лесу забіраюць, а на яго месцы новае вырастае.

Але аднойчы папсавалicя людзi i ўзялi моду лес за мяжу прадаваць ды нажывацца. Сталi дрэвы высякаць, па рэках сплаўляць за мора, абы толькi грошай сабе паболей у кiшэню напхаць. І так узялiся, што ледзьве не ўсе лясы ў нашым краі пазводзiлi. Тады разумнейшыя людзi пачалi думаць, як жа з гэтай бядой змагацца. I знайшоўся адзiн смелы чалавек, стары палясоўшчык, якi сказаў:

- Пайду я ў Вiльню, да Вялiкага князя, ён гэтае бясчынства спынiць, ён мяне паслухае.
- Так цябе князь i паслухае, — пасмяялiся з яго навокал.
- Хай толькi не паслухае, атрымае ад мяне дубцом па азадку, — адказаў стары палясоўшчык.
- Го-го, дадумаўся! Вялiкаму князю дубцом па азадку…
- А вось пабачыце. Ведаю я адзiн сакрэт…

Пайшоў палясоўшчык у лес, выразаў вербную галiнку, навязаў на яе кветачку, так, як у нас людзi ўпрыгожваюць вербачкi перад Вербнай Нядзелькай, i рушыў у Вiльню.

Ішоў ён доўга, iшоў праз усю нашу краіну. І калi на начлег прасіўся, yciм расказваў, куды й чаго ён выправіўся. І паўсюль яго людзi прасiлi, каб ён i за ix лясы заступіўся. А каб не забыўся, да ягонай кветачкi на вярбе сваю кветачку дадавалi. І калi дайшоў ён да Вiльнi, уся ягоная вербачка была ўвязаная кветкамi-сухавейкамi ад верху да нiзу.

З’явiўся палясоўшчык у сталiцы на самае свята, на Вербную Нядзельку. А тут сабралася процьма народу. 3 бажнiцы, асвяціўшы сваю вярбу, выйшаў сам Вялiкi князь. Людзi яму пакланiлiся. Пайшоў князь да ix i, як здаўна прынята, усе пачалi адзiн аднаго вiншаваць ды верабачкамi злёгку пастукваць. Дачакаўся i наш палясоўшчык сваёй чаргi павiншаваць князя. І з усяе сiлы як сцебане яго вярбою па азадку. Князь ажно знямеў. Першай думкай яго было пакараць дзёрзкага нахабнiка. Але не паспеў князь i роту раскрыць, як той гукнуў:

- Не я б’ю — вярба б’е. Якая? Святая. Праз тыдзень — Вялiкдзень. Хвароба ў лес, здароўе ў косцi!

Здзiвiўся гэткiм словам князь. Ды так моцна, што й пра крыўду сваю забыў:

- А чым жа лес вінаваты, што на яго хваробу насылаеш?
- Яснавяльможны княжа, я насылаю хваробу на сухі лес, на гнiлое балота, у пень-калоду. А на здаровы лес твае слугi хваробу насылаюць, сякуць без меры, хутка знiшчаць увесь лес дазвання.

Пасля гэтага выпадку задумаўся Вялiкi князь, параіўся на Сойме са cваімі баярамi i запiсаў у Статуце, каб лясы бераглi i лiшне не высякалi.

Што, не верыце? А вазьмiце Статут Вялiкага Княства, пачытайце раздзел Х, артыкул 15, «Аб парубцы гаю»:

«… А калi б хто каму зладзейскiм чынам дрэва на чыёй зямлi ссек, а яго злавiлi з доказам злачынства — з тым дрэвам, той можа адкупiцца ад смяротнага пакарання паводле свайго стану. А калi б не злавiлi з доказамi злачынства, але тыя доказы ў яго былi б знойдзены, тады за тое павiнен заплацiць штраф зладзейскi тры рублi грошай, i да таго ж за дрэва пасечанае павiнен заплацiць. А цана або плата за дрэва, як гвалтам, так i па-зладзейску пасечанае, павiнна быць такой за кожнае дрэва: а менавіта за дуб, прыдатны для бондарскiх вырабаў, — капу грошай; за бярозу, вяз i ясень, прыдатных на попел, — па восем грошай; за хвою, якая падыходзiла б на цамр*, — паўкапы грошай; за iншае дрэва любой пароды, прыдатнае для будаўнiцтва, на хату, на клець, — па шэсць грошай; за прачэс вялiкi — дванаццаць грошай; за такое, што пойдзе на жэрдку азяродную, на калы i на аглоблю, — па тры грошы. А якое дрэва толькi на дровы або на галлё будзе прыдатнае, то за воз — па два грошы».

А вербачку, самую прыгожую, усю кветачкамi ўвязаную, палясоўшчык князю падарыў. І з таго часу пайшла мода рабiць на Вербную Нядзельку такiя ўпрыгожаныя галiнкi i называць ix «вiленскiя вербы» або «вiленскiя пальмы».

Сяржук Вітушка. «Дзінь-дзілінь. Пара гуляць у казкі»
Друкуецца са згоды аўтара.

Фота Сяргея Шапавалава, Vilnia-By.com

Чытайце таксама
«Страчаная сталіца». Дапаможнік-гід па беларускай Вільні
Все самое интересное в Вильнюсе